Λέξεις της κίνησης

Το να ξαναγνωρίζεις κάποιον, ή τη δική σου θέση, όταν τη συναντάς. Συμβαίνει στον άνθρωπο· δεν κατακτιέται.

Η αλλαγή που έρχεται από μέσα από την ιστορία, όχι από ένα καλύτερο σχέδιο ή από περισσότερη προσπάθεια.

Ένας λαός που δεν μπορεί ακόμη να δει πού στέκεται στη δική του ιστορία.

Η κεντρική κίνηση του βιβλίου: από το να διευθύνεις τη ζωή σου σαν έργο στο να είσαι μέρος μιας μεγαλύτερης ιστορίας.

Όσο περισσότερο κοιτάζει κανείς το μέτρο αντί για τον στόχο, τόσο απομακρύνεται από τον στόχο.

Στη θέση όπου ο άνθρωπος στέκεται πάνω στην ιστορία και όχι πάνω στα δικά του μέτρα (ἐν Χριστῷ), το μέτρο δεν έχει δύναμη να βγάλει ετυμηγορία.

Στοχεύεις κάτι και πέφτεις δίπλα του, χωρίς να βλέπεις ότι αστόχησες.

Μια λέξη που κατονομάζει ό,τι δεν πρέπει να επιθυμείς στρέφει την προσοχή προς αυτό, όπως το ντουλάπι που λένε σε ένα παιδί να μην ανοίξει.

Το σημείο της ιστορίας όπου η ανατροπή της έχει ήδη συμβεί. Ο άνθρωπος παύει να κατευθύνει απ’ έξω και συμμετέχει από μέσα.

Το να ξαναβρίσκεις τη θέση σου στην ιστορία.

Η στιγμή που τα παλιά γεγονότα μπαίνουν στη θέση τους και ο δρόμος μπροστά δείχνει προς τα πού πήγαινε. Πριν από αυτήν, η ζωή έχει αναμνήσεις και σχέδια αλλά όχι πλοκή.

Η στιγμή που ο άνθρωπος παραδέχεται ότι δεν μπορεί να διορθώσει τη ζωή του από εκεί όπου στέκεται, γιατί αυτός ακριβώς ο τόπος είναι το πρόβλημα.

Μια πλοκή που έμοιαζε σπασμένη αποδεικνύεται ότι είχε από την αρχή σχήμα.

Ένα μέτρο που δίνει σε μια επίδοση έναν αριθμό, όπως κάνει το ρολόι για τον δρομέα, για να βοηθήσει στην επίτευξη ενός στόχου. Στη μέτρηση το βλέμμα μετακινείται από την επίδοση στον αριθμό, και σιγά σιγά το μέτρο παίρνει τη θέση του στόχου. Η λέξη διαβάζεται από την κίνησή της: τι κάνει, όχι τι λέει το λεξικό.

Ένας διαρκής δεσμός που δίνεται πριν από οποιουσδήποτε κανόνες.

Ένας τρόπος ζωής που φθείρει ακριβώς αυτό προς το οποίο απλώνει το χέρι. Όχι σωματικός θάνατος.

Η στιγμή που η ανθρωπότητα βλέπει πού στέκεται στη δική της ιστορία.

Το μέτρο αντικαθιστά σιωπηλά τον στόχο, και κανείς δεν το αποφασίζει. Όπως ένα παιδί στην τσουλήθρα: συμμετέχει στην κίνηση αλλά δεν την κατευθύνει.

Το σημείο προς το οποίο έδειχνε από την αρχή ένα μέτρο σύγκρισης· μία λέξη και για τα δύο.

Ο χώρος ανάμεσα στον άνθρωπο και σε αυτό που πραγματικά ήθελε. Κατονομάζεται πάντα ανάμεσα σε δύο τόπους.